Bir yaz gününe rağmen hava soğuktu, belki de sadece iç ürperticiydi. Gece kuşları ağaçlardan ağaçlara konarken şahit oldu olan bitene. Gökyüzü karanlığı, başka bir karanlık suça sarmalanırken öncekine nazaran daha ürpertici görünüyordu. Duvarların konuşacak dili, koskoca evin en ufak sesi yoktu. Geceden çıt çıkmıyordu. İnsanlık derin bir uykuda, tüm olan bitenden habersizdi.
Carlo bahçedeyken bir sigara yaktı. Yaptığı şeylerden, aldığı yanlış kararlardan, kurduğu hiçbir cümleden pişman olduğunu dile getirdiği olmamıştı bu yaşına dek. Babasının karşısında istisna, o bambaşka bir yargıçtı. Bugün de aynı şekilde pişman olmamak istiyordu. Kendi doğruları yanlış olsa bile bunlardan emindi, zaten kimse hesap soramasın diye bu kadar gizli yapmıyor muydu her şeydi?
Bars'ın zıttı olarak o, insanl
