Banyodan çıktığımda işe geç kaldığımı farketmiştim. Tarık’ı arayıp rahatsız olduğumu ve bugün işe gelemeyeceğimin bilgisini verdim. Tarık üstelese de ciddi bişeyim olmadığına ikna etmem epey zaman aldı. En son akşama beni ziyaret edeceğini, kendime iyi bakmamı dahası güzel yemek yiyerek dinlenmemi tembihleyerek telefon görüşmemizi sonlandırabildik. Peki, peki demekten usanmış ve açıkçası manasızca yorulmuştum.
Tüm gün hayatımda biri ölmüş gibi bir melankoli hali beni terketmedi.Yemek yiyesim yoktu, yemeye çalıştığım zaman yemekten sadece kum tadı alıyordum. Zevk almıyordum ve fazla da yiyemiyordum. Akşam olmasına bir saat kala Tarık’ın gelebileceği aklıma gelerek yataktan fırladım. Banyoya koştuğumda göz altlarımın şişkinliğini farkettim. Açıkçası bu görünümle pek etkileyici değildim. Am
