-Baran hiddetle yatağın köşesinde duran duvağını açmış korkar gözlerle ona bakan
Sedefin üzerine yürüdü seni pislik seni adi gözümün önünde aşığına gülümseyip selam veriyorsun.
Ulan sen beni ne sandın, sen ne hakla beni böyle küçük düşürdün karım olarak beni nasıl aşağılarsın.
Hani arkadaşındı!! ulan geliyor bir de beni tehdit ediyor onu da seni de öldürürüm Sedef. Azrailin olurum gözümü kırpmadan öldürürüm.
Bir daha o adamı sana metrelerce yakında göreyim yemin ederim ikinizi de yaşatmam. Sedefin kolunu tutmuş bir o yana bir bu yana savurup duruyordu Sedef hiçbir şey anlamıyordu. Mahir onun en yakın dostuydu aralarında hiçbir zaman hiçbir şey olmamıştı. Bu kadarı fazlaydı...
- Kolunu hızlıca baranın elinden çekip dikleşti : Sen beni ne sanıyorsun beni de mahiri de neyle itham ediy
