Annem olanların yarısını dinlemeden öfkeyle kendini sokağa atmıştı. Tabi bizde hemen arkasından gitmeye başlamıştık. Kimseye haber verecek zamanım bile olmamıştı. Annem öfkeyle babamın evine gitmişti. Kapıyı kırarcasına çalmaya başladığında dedem de ona hak veriyordu. O da en az annem kadar kızgındı. Aslında onu durdurmak ben de istemiyordum. Biri başıma gelenler için hesap sormalıydı.
Ayşe kapıyı açtığında şaşkınlıkla kalmıştı. Annemi tanıyıp tanımadığını bilmiyordum. Daha önce de hiç sormamıştım. Ama bakışları tanıdığı gösteriyordu. Annem onu itercesine içeriye girdiğinde bizde hemen arkasından girdik. Ayşe’ye kısa bir üzgünüm akışı atıp avluya girdim.
“ Davut.” Diye bağıran anneme bakıyordum.. Uzun sarı saçları omuzlarından dökülüyordu. Üzerinde mavi kolsuz bir elbise vardı. Uzun b
