Uzman Dr. Banu Akça;
“Hocam… Hocam, gözlerinizi açın!”
Uzaklardan gelen bir ses, uykunun koyu sisi arasından zihnime sızıyordu. Göz kapaklarım ağırdı, bedenim uyumaya direniyordu ama ses gittikçe yaklaşıyor, gerçeklik kendini dayatıyordu.
Gözlerimi araladığımda, karşımdaki yüz yavaşça netleşti. Asistanım telaşlıydı.
Ben ise bitap haldeydim.
İki gündür doğru düzgün uyumamıştım. Gözlerim yanıyor, başım zonkluyordu.
Ama zaman, ne uykuyu ne de yorgunluğu umursuyordu.
“Acil bir vaka var hocam. Kurşun yarası. Acil servis tıklım tıklım. Uzman doktor sizden destek istedi. Ameliyathane hazırlanıyor,” dedi, aceleyle.
Avuç içlerimi gözlerime bastırdım, bir nebze uyanabilmek için.
Derin bir nefes alıp doğruldum. Saçlarımı geriye doğru savururken, yorgun ama kararlı bir tonla cevap verdim:
“T
