Hakanın anlatımı
Asel’in göğsüme yaslanıp uykuya daldığı o an, hayatımda ilk kez gerçekten "evimde" olduğumu hissettim. O sadece benim karım değil, benim onurum, benim dinmeyen Karadeniz fırtınamdı. Mardin’in o taş duvarları arasına hapsetmeye çalıştıkları, çarşaf dedikodularıyla boğmaya kalktıkları o kadın; bugün İskenderun’un rüzgarında küllerinden doğmuştu.
Sabahın ilk ışıkları odaya sızarken Asel’in yüzündeki dinginliği izledim. "Çimen gözlüm" benim... Geceki o tutkulu halleri, o hırçın ama bir o kadar da teslimiyet dolu bakışları zihnime kazınmıştı. Biliyorum, canı yandı, yorgun düştü ama bir an bile geri adım atmadı. O sadece bedenini değil, ruhunu da bana mühürledi.
Asel uyanıp o kendine has şivesiyle bana takılmaya başladığında gülümsemeden edemedim. "Ula amma konuştun koca a
