❗Çiftlik❗
Ertesi sabah konak daha yeni yeni uyanırken Zervan kapıda bitti. Üstünde o ağır takım elbiseleri yoktu, kollarını kıvırdığı rahat bir gömlek giymişti. "Hadi," dedi gülerek. "Mervan’ı da kap, gidiyoruz." "Hayırdır, sabahın bu saatinde nereye?" dedim uykulu uykulu. "Dün gece aslan parçasına söz verdim, hem durumu anlatırız hem de kutlama yapacağız." Mervan’ı kucağıma aldığım gibi Zervan’ın peşine takıldım. Şiyar’la Keriman daha uyanmamıştı, içten içe "İyi ki" dedim. Konağın o huzur vermeyen havasından kaçıp Mardin’in düzlüğüne doğru sürmek hepimize ilaç gibi geldi. Çiftliğe vardığımızda güneş taş duvarları yeni yeni ısıtmaya başlamıştı. Zervan arabadan iner inmez Mervan’ı kaptı. Oğlum, Zervan’ın boynuna öyle bir dolandı ki, dışarıdan bakan biri "Öz babası" derdi. Aslında kağıt üstünde de
- Yazar
