Korkunçtu… Geçmişin aniden önüme düşürdüğü şey çok korkunçtu. İçimde ki yangın her yeri kasıp kavururken sesimi bile çıkaramıyordum. Gözlerimi kapattığım an önüme gelen görüntüler yüzünden hızla geri açtım. Uyuyamıyordum. Uyumak istemiyordum da gerçi… Ne konuşmak, ne susmak… Hiçbir şey yapmak istemiyordum ama çok şey yapasım vardı…
Karanlık odaya vuran ay ışığında boğazımda düğümlenen yumruyu yutmak istedim ama yapamadım. Yanımda uyuyakalan Defne’ye gözlerim değdiğinde iyice emin olmak için hafifçe yaklaştım. Tıpkı bir melek gibi uyuyordu sessizce…
Yavaş olmaya çalışarak yerimden kalktım. Bu odadan bu evden hemen çıkıp gitmek istiyordum yoksa üzerime üzerime gelen duvarların arasında sıkışıp kalacaktım.
Bundan yaklaşık bir saat önce yaşadığımız konuşma ve geçmiş anılarımız beynimde dö
