Mutluydum. Babam ve Mert sayesinde hiç olmadığım kadar mutluydum ve kaybettiğim huzurumu geri bulmuştum. Günlerdir ellerinden gelen her şeyi yapıyorlardı gülümsemem için. Babam işlerinden dolayı kendi evine geçmişti fakat arada bir uğramayı ihmal etmiyordu asla.
Yeni evimizin salonunda oturmuş , önümde ki kağıt tomarlarına ve kitap yığınlarına bakıyordum. Öğretmenliğe geri dönmek istiyorsam eğer bir yerden çalışmaya başlamalı, unuttuğum yerlerin üzerinden geçmeli ve güncel durumları takip etmeliydim. Önümde ki dizüstü bilgisayardan güncel müfredata göz gezdirmeye başladım. Yaklaşık 3-4 ay hastanede kaldığımı varsayarsak pek de bir şey kaçırmamış gibiydim açıkçası. Önümde üst üste koyduğum kağıtlar küçük bir dağ olmuştu gözümde sanki. Ama içim kıpır kıpırdı… Çok seviyordum mesleğimi. Her
