Umudumun ellerine bıraktığım ruhumun çoktan parçalarına ayrılmış gibi hissediyor, artık geriye kalan parçalarıma ulaşmaya çalışmıyordum bile. Kendi doğrularımda kavrulurken, yanan ateş daha da harlanmış bana benim doğrularımın yanlışlığını göstermişti. Bunu kardeşlik bağlarıyla sıkı sıkıya bağlandığım insanların gözlerinde gördüğüm ifadeden daha iyi anlamıştım. Benim doğrum bana zarar veriyordu, benim doğrum beni çok büyük yanlışlara sürüklüyordu. Bugün o kendi doğrularımdan vazgeçtiğim gündü, yeni bir başlangıçtı. Kendi başıma, kendi hayatımda bir yanlışı doğru kılmayacağım ilk gündü. Elimde bunca zamandır ters tuttuğum haritayı bu sefer başkasına teslim etmiş, doğru yola kadar bana eşlik etmesine izin veriyordum. O elimden aldığı haritayı doğru tutuyor, hep bir adım önümden ilerliyordu ö
