Gözlerimi son kez masanın üzerinde dolaştırdım. Yağız’la iyi iş çıkarmıştık. Beklediğimden daha hamarat çıkmasıyla gülerek ona baktım. Elini havada beşlik çakmam için kaldırırken beklemeden vurdum. Keyfimiz gayet yerindeyken salona çağırdığımız Mert ve Dilara ile hep beraber hazırladığımız sofraya oturarak yemeklerimizi yemeye başladık.
Gözlerim Dilara’nın üzerinde gezinirken biraz daha sakinleşmiş görünüyordu. Kimseden ses çıkmazken gözlerim kardeşime takıldı bir an. Oldukça sessiz fakat bir o kadarda gergin görünüyordu. Aklından geçenleri tahmin edebiliyordum. Bugün Dilara ve Yağız’ın ailesiyle karşılaşmak onu gerdiği kadar sinirlendirmişti de. Bu haline derin bir iç çekerken sesimi çıkarmadan yemeğime döndüm.
Dilara’nın yaşadıkları ve altında kaldığı baskı beni üzüyordu. Ailesi tara
