Bazen iyi anlarımızda, her şeyin yolunda olduğu zamanlarda bazı kötü insanlar çıkar karşımıza. Bir anda gittiğimiz düz yol sapaklara ayrılır, yokuşa dönüşür.
Bazen de en kötü anlarımızda hayat karşımıza çok iyi insanlar çıkarır. O insanlar gittiğimiz yokuşu düze çevirir, sapakları tek çizgiye indirir. Önümüzde ki tüm engelleri de kaldırırlar.
İki anımda iki insan tanıdım ben. Biri en güzel anımda çıktı karşıma, hayatımın en iyi zamanlarını çaldı elimden. Diğer ise en kötü anımda çıka geldi, habersiz, öylece… Sonra çalınan zamanlarımı bıraktı önce elime, önümde ki taşları kaldırdı bir bir. Baktı ki yokuş yukarı çıkıyorum, elimden aldı hayat haritamı ve doğru yola sürükledi beni. Rehberim oldu. Tuttuğu elimi bırakmadan çekip, önce boğulduğum denizden çıkardı kendi denizine koydu sonra da
