Azat, direksiyonu sıkıca tutarak bizi şehir merkezine doğru sürerken, içimdeki kaygılar yavaş yavaş azalıyor, yerini onunla geçireceğim zamana dair bir umut alıyordu. Birlikte güzel bir kahvaltı yapma fikri, içimdeki gerginliği bir nebze olsun hafifletmişti. Şehrin kalabalık sokaklarına girdiğimizde bakışlarımı etrafta gezdirdim. Çok güzel bir şehirdi Mardin.
Sonunda kahvaltı yapacağımız restorana geldik. Azat arabayı park etti ve elimi tutarak beni içeri yönlendirdi. Restoranın kapısından içeri adım attığımız anda, içerideki adamların gözleri bir anda kocama döndü.
Bir anda etrafımızda beliren adamlar Azat'ın etrafını sarmaya başladı. “Azat Ağa, hoş geldiniz,” dedi biri elini uzatarak. Diğeri, “Nasılsınız Azat Ağa?” diye sordu.
“Dükkanıma gelerek bizi şereflendirdiniz ağam.”
“Hoş bu
