Arabayı çalıştıran Yoon hastanenin bahçesinden ayrılıp ana yola çıktı.
Kafamı koltuğa yaslayıp akıp giden yolu izlerken mırıldandım."Theon sana çok kızgın." Yoon'un adını duymaya bile tahammül edemiyordu. Eğer olur da onu evimizde görürse olacakları düşünmek bile istemiyordum. Bunu Yoon'dabiliyordu ama belki sesli duyarsa benimle kalma fikrinden vazgeçerdi diye düşünüyordum.
"Sen değil misin?"
Kafamı sola doğru çevirip Yoon'a baktım."Değilim galiba." Evet, başlarda ona çok kızgındım, yüzünü görmek istemeyecek kadar çoktu bu kızgınlık ama artık ona kızgın olmadığım ortadaydı.
Bakışlarını yoldan ayırıp gözlerime bakarak yutkundu ve tekrar yola sabitledi bakışlarını. "Ama kalbin hala kırgın."
Kızgın olmadığımın doğru olduğu kadar kalbimin hala ona kırgın olduğu da doğruydu. Bu inkar ed
