Jungkook ile sessizce yemeğimizi yemiştik. Biraz önce getirdiği kahvemi yudumlarken karanlık denizi izliyordum. Dalga sesleri resmen içime işliyordu. Tuzlu deniz kokusu ise kahve kokusuyla karışıyordu.
Omuzlarıma bırakılan bir şal hissettiğimde bakışlarımı denizden hiç çekmedim. Gündüz ne kadar sıcak olursa olsun akşamları serin oluyordu ve ben üşümek üzere iken Jungkook bunu hissetmiş olacak ki şal getirmişti. Yanımdaki sandalyeye oturduğunda göz ucuyla ona baktım, bakışları bendeydi.
İkimiz de saatlerdir konuşmuyorduk, tek kelime etmemiştik. Benim sessizliğimin nedeni belliydi, onunla minimum düzeyde muhatap olmak istiyordum. Onunkini ise henüz anlayamamıştım.
"Müzik açmamı ister misin?" Sonunda sessizliği bozduğunda kafamı iki yana salladım. "Peki sana şarkı söylememi ister misin?"
