YİRMİ BEŞİNCİ BÖLÜM
Sabah annesinin seslenmeleriyle gözlerini açtı Berfe. " Kızım kahvaltını buraya getireyim mi? " " Yok anne avluya geleyim. Hem hava almış olurum. " " Tamam kızım gel kıyafetini giydireyim de beraber gidelim. " Kız merdivenleri çıkmakla yorulmasın diye odasını girişteki bir odaya taşımışlardı. Avluya çıkıp masaya oturdular ve eski günlerdeki gibi sohbet ile geçen bir kahvaltı ettiler. Yavuz ise uyanmış yanındaki boşluğa bakıyordu. Adam sabahları Berfe ile uyanmaya alışmıştı. Yataktaki boşluk garip geliyordu ama bunun kısa süre sonra son bulacağını umuyordu. Aklına gelenlerle Akın'ın odasına uğradı. " Hayırdır ağabey bir şey mi oldu? " " Şu kadının cezasını verelim artık. Onun yüzünden Berfe'nin canı yandı." " Tamam ağabey hala aşağıda. "
- Yazar
