Demir'in dediği kelimeyle yerimde öylece kalakalmıştım. Yüzüne baktım, gözlerine... Bana bu kelimeyi söylemiş olamazdı öyle değil mi? Biz birbirimiz deliler gibi sevmiyor muyduk? Peki o halde bu kelimeyi söylemeye nasıl olurda cesaret ederdi. Gözlerim doldu, bedenim buz gibi oldu. Demir gözlerime dik dik bakıyordu. Öyle sertti ki, şu an karşımda olan sanki beni seven adam değildi. Hayatta en büyük korkum onu kaybetmekdi. Birgün beni bırakacak diye hep korkuyordum, gerçekten de beni bırakacak mıydı?
"Sen ciddi misin, Demir?" sesim titriyordu. Demir başını çevirdi. Bir an için başka bir yere bakıp yeniden bana doğru döndü.
"Ciddiyim, Ezgi. Evliliğimiz bu şekilde ayakta tutamıyoruz. Baksana bana olan güvencin bile yok. Her seferinde arkamı döndüğümde başka bir işin içinde çıkıyorsun. Arkam
