Bugün çocukları kontrole hastane götüreceğiz diye çıkmıştık evden. Demir gelmek istediğini söylediğinde bir bahane bulup onu gelmemesi için zorla ikna ettim.
Hastanenin girişinde Kerim bekliyordu. Sersefil bir haldeydi, saçları dağılmış yüzü gözü şiş. Rengi bembeyazdı. Hala uyuşturucu kullanıyor olmalıydı. Ebru'yu gördüğü an dudaklarında küçük bir tebessüm oluştu. Ebru hızla Kerim'in yanına ilerleyip göğsüne sertçe vurdu.
"Hala benden ne istiyorsun? Mutlu bir hayat sürüyorum, peki sen ne yapıyorsun? Hayatımı daha fazla zorlaştırmaya calışıyorsun. Böyle mi senin sevgi?" Kerim hiçbir şey demeden sadece dinliyordu."Bugünden sonra hayatımdan tamamen çıkacaksın. Senin yüzünü değil sesini dahi duymak istemiyorum."
Ebru'nun gözlerinden hemen yaşlar süzülmeye başladı. Arkasını döndü, Kerim ağ
