Koridorda Ebru'nun sesini duyup uyandım. Demir'e baktım, uyumaya devam ediyordu. Bu aralar çok fazla yorgundu. Sessizce yanından kalktım. Kapıyı yavaşça açıp odadan çıktım. Koridorun sonunda Ebru telefonla konuşuyordu. Şu an konuşmaktan çok dinliyor gibiydi.
Hızlıca yanına ilerledim. Beni görünce birden telaşa kapıldı. Bakışlarını kaçırdı. Koridorun sonuna doğru yürüdü en sonda ki boş odaya girdi. Ben de peşinden içeri girdim. Kapıyı kapattım.
"Tamam, yeter artık seni dinlemek istemiyorum, Kerim. Aramızda olanlar çoktan bitti. Hala neyin peşindesin? Uzak dur benden." telefonu kapattı, gözleri dolmuştu. Gözünden süzülen yaşları hızlıca sildi.
"Yine mi seni rahatsız ediyor? Ne istiyor?" artık peşinde olmadığını düşünüyorduk. Numarası değiştirmişti, evini değiştirmişti. Melih'in onu çok
