Ebru;
Adamlar gidince hemen Melih'in yanına gidip boynuna sarıldım. Kalbim deli gibi atıyordu.
"Neler oluyor, Melih? Kimdi o adamlar?" Melih beni kendinden uzaklaştırdı. Yüzümü avuçları arasına aldı, gözyaşlarımı sildi. "Babama ne diyeceğiz?"
"Bilmiyorum." Melih başını iki yana salladı.
"Onlar sen mi yardım ettin? Neden sana teşekkür ettiler." Melih sinirle soldu.
"Benim onlarla bir alakam yok. Babanın elinden onlara dair çok önemli bir şey var. Onu alana kadar durmayacaklar. Bir tek bildiğim bu. Ben buraya bile sırf sana bir zarar gelmesin diye geldim." salona geçip kanepeye oturduk. Beklemekten başka bir çaremiz yoktu. Babam telefonlarımızı dahi almıştı. Ona haber verecek bir telefonumuz bile yoktu.
Evin her yeri darmadağınıktı. Adamlar aradıklarını bulamamış. Ezgi'yi alıp öyl
