Benimle görüşmek istiyordu.Az önce bana karşı bir şeyler hissetmediğini düşündüğüm adam şu an benimle görüşmek istediğini söylüyordu.Beynim sakin olmam gerektiğini fısıldasa da onu umursamadım.Kaşlarını hafifçe kaldırdı ve direksiyonda olan elini çenesine götürüp sakallarını kaşıdı.
-Hemen cevap vermek zorunda değilsin diye fısıldadı.
Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki elim yavaşça ona doğru yöneldi.Elimin altında hissettiğim çırpınışlar normal değildi.Gözlerimi ona çevirdiğimde kafasını önüne eğmiş cevabımı bekliyordu.Ama ben şu an konuşacak halde değildim.Ağzımı açsam sesimin çıkacağından bile emin değildim.Kalbimdeki dinmeyen fırtınayı durdurabilmek adına kendimi arabadan dışarı attım.Sert rüzgarı yüzümde hissettiğimde yaşadıklarımın gerçek oluşu çarptı yüzüme.Yavaşça arkamda ki arabaya
