Konağın avlusunda, akşamın loş ışığı servi ağaçlarının arasından süzülüyordu. Berfin, arabasından hızlı adımlarla çıktı. Üç günlük kısa seyahati, annesinin ani rahatsızlığı yüzünden beklenmedik bir şekilde uzamış, neredeyse bir haftaya yakın sürmüştü. Yorgundu, ama daha çok içinde bir özlem vardı. Demir’e, onun sessiz gücüne, hatta bazen soğuk mesafesine bile özlem duymuştu. Konağın ağır kapısını iterek içeri girdi.
Salon sessizdi, sadece büyük saatin tik takları duyuluyordu. Fakat havada tuhaf bir dinginlik, farklı bir enerji vardı. Her şey yerli yerinde görünüyordu ama bir şeyler, çok temel bir şeyler değişmiş gibiydi. İçgüdüleri alarm veriyordu.
“Demir?” diye seslendi, sesi taşlı salonda yankılandı.
Cevap yoktu. Mutfağa yöneldi. İçeride Aysel teyze bulaşıklarla meşguldü. Berfin’i gör
