BEKLENMEYEN KİŞİ( DEVAM)

832 Kelimeler

Ne kadar hüzünlü." Dudaklarını büktü. "Ama ben, onun gerçek hayatındayım. Onun dünyasının bir parçasıyım. Sen ise sadece... bir hayaletsin." Bu sözler, Zehra'yı bir bıçak gibi sapladı. Demir'in ona olan ilgisinin, sadece Elif'le bağlantısından kaynaklandığını zaten biliyordu. Ama bunu, bu kadının ağzından, bu küçümseyen tonda duymak, çok daha acı vericiydi. Berfin, Zehra'nın içine işleyen acıyı görmüş gibi, memnuniyetle gülümsedi. "Neyse, vaktim yok. Demir’e söyle. Büyük dedeler geliyor. Konağa gelmek zorunda. Anladın mı?" "Anladım," diye mırıldandı Zehra, sesi neredeyse duyulmuyordu. Berfin, son bir kez onu süzdü. Gözlerindeki zafer ışıltısı, Zehra'nın içini kemirdi. "Hoşça kal, Zehracığım. Umarım burda... rahat edersin." Kapıyı kendi çekip çıktı. Zehra, ayakta, titreyerek, salonda t

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE