Konak, balayı dönüşünden sonraki ilk haftalarda, yüzeydeki sakinliğin altında derin bir gerilimle yaşıyordu. Berfin, her zamanki gibi işlerin başındaydı; sabah kahvaltıları planlanıyor, aşiretten gelen haberler değerlendiriliyor, Demir’in şehirdeki işleri için gerekli koordinasyon sağlanıyordu. Ancak bu rutinin her adımında, artık Zehra adında bir “değişken” vardı.
Zehra, Demir’in ısrarı ve kendi kararlılığıyla, yavaş yavaş konak hayatına dahil olmaya başlamıştı. Berfin’in mutlak hakimiyet alanı olan mutfak ve iç hizmetlere doğrudan müdahale etmiyordu belki, ama artık akşam yemeklerinin menüsü hakkında fikir beyan ediyor, çiçek düzenlemeleriyle ilgileniyor, hatta Demir’in ona tahsis ettiği küçük bir bütçeyle konağın biraz ihmal edilmiş görünen kütüphanesini düzenlemeye girişmişti. Bu küçü
