Berfin’in elindeki zarf titriyordu. Kapıdaki adam, Demir’in en sadık korumalarından biri olan Rıza’ydı. Rıza, polislere direnmemiş, sessizce kenara çekilmiş ve emaneti ulaştırmak için doğru anı beklemişti. Berfin, zarfı sertçe çekip aldı ve kapıyı Rıza’nın yüzüne kapattı. Salonun ortasına geçtiğinde kalbinin atışlarını kulaklarında duyabiliyordu. Demir’in parmaklıklar ardına girişi bir son olmalıydı, yeni bir başlangıcın tehdidi değil.
Zarfı yırttı. İçinden çıkan tek bir kağıt parçasında, Demir’in o sarsılmaz ve keskin el yazısıyla sadece birkaç kelime yazılıydı
"Hüküm giymiş olabilirim Berfin, ama hâlâ seni seçiyorum. Sen benim tek vatanımsın ve ben vatanımı kimseye bırakmam. Oyun şimdi simetri kazandı."
Berfin kağıdı buruşturup yere fırlattı. "Seni seçiyorum" cümlesi, Demir’in lügatin
