6 AY SONRA
"Eray, hadi uyan.”
“Ay git başımdan Meyra, her sabah aynı eziyeti çektirme bana.”
“Sen de her sabah bu yatağa çivilenme.”
Eray başını yastığın altına koyup homurdanmaya başlamıştı.
“Of of.”
“Hadi oflamayı bırak, kahvaltı hazır bekliyorum seni, çabuk yoksa biliyorsun seni o yataktan çıkarmasını bilirim.”
Odadan çıkıp mutfağa girdim. Her zaman ufak bir evim olmasını istemiştim. Sonunda bu arzuma kavuşmuştum. Tabii Eray sayesinde. Bana arkadaşlık, dostluk yapıyordu. O gün Karan’ın yanından ayrıldığımda o dağ evine dönmüştüm. Kapıda beni ağlayarak gördüğünde Eray’a başımdan geçen tüm olayları anlatmıştım. Beni yanından kovacağını düşünürken o tam tersini yapıp bana kollarını açmıştı, o günden sonra beraberdik.
“Bugün okula gidecek misin?”
Arkamda olan Eray’a doğr
