Efruz

26

"Neden mesafeli konuşuyorsun?"

"Çünkü odaklanmaya çalışıyorum Eva."

İnsanlarla ilgili bir belgesel izliyordum. Kilolu insanların diğer insanlar tarafından küçük görülmesi ve sürekli laf yemelerini izlemek beni ne zaman farklı bir evrene sürüklese o zaman Eva'nın sorusu yüzünden o evrende ilerleyemiyordum.

"Odaklanmayı filan geçte tam konuşamadık. Öncelikle Edward'ın Arden'in kuzeni olduğunu öğrendiğine göre seni bir konuda uyarmalıyım."

"Dinliyorum."

Yalan. Dinlemiyorum.

Sadece geçiştirmek için sürekli ağzıma gelen ilk cümleleri söylüyordum.

Bendeki sıkıntı şuydu, ben bir şeye odaklandığımda konsantrasyonumun bozulmasını istemezdim. Bir şeyi izlerken veya dinlerken bütün ilgim onda olsun, başka ses olmasın isterdim.

Eva'nın esneme sesi kulaklarıma dolduğunda kendi adıma sevinmedim desem yalan olur.

Sonuçta erken giderse daha iyi izleyebilirdim.

"Önceden de dediğim gibi burası Arden'in gizli mekanı. Yani Edward'a Arden'i tanıdığını söylememelisin."

"Eva?"

"Efendim?"

"Arden'in gizli mekanından senin neden haberin var?"

Ona doğru kısa bir bakış atıp belgesele geri döndüm.

Kadın resmen insanların düşünceleri yüzünden ameliyat masasına yatıp karnına kelepçe taktıracaktı.

"Şey..."

"Şey?"

"Önemsiz bir konu."

"Anlatıp anlatmamak senin kararın. Bir de beni geçiştirmezsen sevinirim. Çünkü anladığım kadarıyla benden gizlediğin önemli bir konuya çıkıyor bu konu. Senin için önemli bir konuya..."

"Anlayışın için teşekkür ederim. Ben seni daha fazla rahatsız etmeden gideyim."

Ayağa kalkıp bordo kazağının üstüne koltuğa koyduğu ceketi alıp giymişti. Ceketin sıkıştırdığı saçları elleriyle oradan çıkartıp bana öpücük atıp el sallayarak arkasını dönüp gitti.