"Burada."
Arven önümde ilerlerken birden durdu ve bana döndü. Kapısını açtığı tablolarla dolu odaya ufak bir göz attığımda hepsinin benim oluşu gerçeğiyle yüzleşmştim. Geri Arven'e baktığımda eliyle içeriyi işaret ettiğini gördüm. 'Önden bayanlar' mantığı o an için hiç mi hiç işime gelmemişti. Fakat yine de önüne geçip eliyle gösterdiği yere ilerledim.
"Tablolarla dolu."
"Öyle."
Arven'in evindeydik. Patronumu -Guzman'ı- gıcık etmemek için son dakikaya kadar beklemiştim. İş çıkış saatim geldiğinde ise direkt birlikte çıkmıştık. Birlikte derken Arven bir süreden sonra kafeden çıkıp arabada beni beklemeye başlamıştı. David, Brend, Edward ve Guzman'ın Arven'le o kadar yakınlaşmam hakkında soru sormayışları benim hakkımda farklı düşünmeye başladıklarına işaretti.
Mor duvarda asılı 16 yaşım
