"O çok istediğin yemek festivalindeyiz ve sen mutlu olmadığını mı söylüyorsun?"
"Mutlu olmamak değil, baba..." diyerek babama döndüm. Hemen yanımdaydı. Otobüsün şoför koltuğunda o, yolcu koltuğunda ise ben vardım. Annem ve abim hâlâ oteldeyken biz çoktan Meksika'yı talan etmiştik bile.
Sabah başladığımız bu gezi, saat akşam altı sularına kadar devam etmişti. Muhtemelen daha da devam ederdi de benim moralim bozuk diye etmiyorduk artık. Babam arabayı yolun kenarına çekmiş, sorunu anlamaya çalışıyordu.
"Mutlu olmamak değil de ne, Şura?"
Babam anlamaya çalışır bir ses tonuyla konuştuğunda arkama daha çok yaslandım. Önüme dönmüş, yola bakmaya başlamıştım. Mutlu olmamak değil de neydi, Şura?
Kendi kendime sorunca da bir cevap alamıyordum. Küçüklükten beri babamın yanındaydım. O ne zaman ye
