"Sen?"
Saatler önce yaşadığım anların başrolü bana bakarken bir adım ona doğru attım. Arven bu hareketimle daha da şaşırdığında sarhoşluğun verdiği cesaretle bir adım daha attım ona ve evine doğru. Kapısını çalanın ben olduğumu fark ettiğinden beri garipsemiş bir ifadeyle bana bakıyordu.
Kıyafetleri hâlâ üzerindeydi. Fakat gözlerinden yorgun olduğunu anlayabiliyordum. Uykudan yeni uyanmış gibi değildi, sadece yorgun gözüküyordu.
Minik bir adım eşliğinde aramızdaki mesafeyi sıfırladım ve yakasından tutup parmak uçlarımla ağırlık vererek biraz yükseldim. Arven'e açıklama dahi yapmadan dudaklarımı yanağına bastırdım. Oradan dudağının kenarına, ve oradan da çenesine. En son durak olarak dudaklarına bastırdığımda eli belimi bulmuştu.
O kadar hızlı bir şekilde iki elini de belime alıp ben
