"Kim bu şimdi?"
Beni yatağa yatırmış, üzerime çıkarak göğsümü emmeye başlayan Arven homurdanarak hâlâ çalmakta olan kapıdaki kişiye küfürler mırıldanmaya başladı. Sitemlerini sesli, küfürlerini kısık sesle söylemesi güldürürken saçlarından çektim onu. Göğsümden ayrılsın diye yaptığım bu hareket sonucu başını kaldırdı ve çatık kaşlarıyla bana baktı.
"Kapıyı mı açacağımı sanıyorsun?"
Başımı olumlu anlamda salladığımda 'gerçekten buna inanıyor musun?' bakışlarını biraz daha attı bana, arındansa dakikalar önce yeri boyluyan kıyafetlerimin açıkta bıraktığı yerlere dudaklarını bastırmaya devam etti.
"Senin için vazgeçilmez olduğumu biliyorum ama artık açmalısın kapıyı."
Cümlenin yarısından sonra iç çamaşırımdan vajinama sızan eli yüzünden inlemeye başladım. İnlemelerim zil sesi bir kez dah
