Bana normalde hiç bakmayan kişi olan Edis'in bakışları yine hep üzerimdeydi. Tedirgin hissederken heyecandan da ellerimi kontrol edebilmek adına tüm bedenimi kaskatı tutmaya çalışıyordum. Birkaç dakikalık sessizliğin ardından "Aslında herkesin yaptığı yemeği yiyemem ama annen çok güzel yapmış ellerinize sağlık." Deyiverdi.
Gülümsedim. "Şekilleri bozuk olanları ben sardım ama sana onlardan koymadım." Uusulca gülümsedi fakat başını önüne eğdiği için o gülüşü göremedim. Öylece ışık vuran saçlarına bakarken kararımı verdim ve düşüncelerimi dile getirdim. Ona kıyamadım. "Haydi gidelim. Yalnız beni o dengesizden korumazsan başına bela olurum bilesin."
Edis şaşkınca yüzüme baktı, inanamadı ve içtenlikle gülümsedi. Cebinden çıkardığı ıslak mendil ile ağzını ve ellerini sildi. Ayaklandığımızda E
