Arkadaşlarım ve Özgür'ün ailesi hal hatır sorarken tekli koltuğa Edis'in oturmasını sağladım. İnatçı çocuklar bir soru sorduktan sonra cevap için gözlerini merakla annelerinin gözlerine dikerler ya, Edis'te gözlerini kırpmadan yüzüme bakıyordu. Onun bana yetip yetmediğini, benden duymak istiyordu.
Diğerlerinin üzerinde gözlerimi gezdirdikten sonra Edis'in oturduğu tekli koltuğun kolçağına yavaşça oturdum. Bir elimi sırt dayadığı yerin arkasına koyup biraz üzerine eğildim. Derin bir nefes aldı çünkü omuzlarıma değen saç uçlarım usulca yüzüne sürünmüştü. Yutkundu.
O beni nasıl mutlu ediyorsa o da mutlu olsun istedim. Bunu ancak kelimelerimle yapabilirdim. Beni iyice dinledikten sonra küçücük kalbimi büyük kemikli ellerinin içinde hissedecekti! Hissetsindi.
Üzerine biraz daha eğilip fısı
