Suzan Atasoy
Bir şey fark ettim... İlk kez Sidar ile kendi isteğimle aynı yatağa girmiştim. Normalde benim uyurgezerlik yüzünden yanına yatıyordum ya da o beni bence alıyordu, emin değilim...
Sidar aniden hiç beklemediğim bir şey yaptı ve kollarını etrafıma doladı. Bedenim kaskatı kesilirken o da bunu fark etmiş olmalı ki hemen kulağımın yanında nefeslendi.
“Biz karı kocayız Suzan,” diye başladı söze kısık sesiyle. Yorgun ama mutluydu sanki. “Bu odaya girdiğimiz anda tüm nefretimizi kapının arkasında bırakmalıyız. Ne olursa olsun aynı yatakta yatmalı, bu oda sınırları içerisinde birbirimize saygı duymalıyız. Bu zamana kadar senin kendi kendine bunları düşünmen için, seni zorlamadım ve rahat bıraktım ancak artık bana söz ver Suzan; ne kadar benden nefret edersen et, ne kadar bana gıcık
