O utangaç. Her zaman öyleydi - annesi onu her zaman nazikçe dışarı çıkmaya ve yeni insanlarla tanışmaya itmişti. Annesi her zaman onun farklı olduğunu biliyordu, komşularıyla dışarıda oynamayı reddetmesinden ve okuldaki erkeklere tekme atmaktan hoşlanmamasından belliydi. Bunun yerine parmaklarını narin gül yaprakları üzerinde gezdirerek oturma odasındaki masadan eski kamerayı çaldı ve her açıdan fotoğraf çekti. Zekiydi, yazma sevgisi neredeyse sanat sevgisi kadar güçlüydü. Her türlü sanata aşıktı.
Resimlerden, çizimlere, çizimlerden fotoğraflara kadar hepsini sevdi. Gittiği her yerde gördüğü şeylerin her birinde güzellik aradı ve gördüğü her şey ona güzel geldi.
İnsanlarda da aradı. Bulması zor olsa da p umudunu kaybetmedi. Yine de her insanda bir ışık olduğunu söylerdi. Umutluydu ve sık
