Artık sabrımın kalmadığını en derinlerimde hissediyordum. Ne arayacaktım bundan sonra onu ne mesaj atacak ne soracaktım. Hep böyle oluyordu, hayatıma giren her erkek biraz zaman geçtikten sonra dünyanın en ilgisiz, en saçma insanına dönüşüyordu ve ben artık buna tahammül edemiyordum. Neden böyle yapıyorlardı ki mesela ya?
Acaba çok mu gösteriyordum onları sevdiğimi ve bu onların bir taraflarını mı kaldırıyordu? Hayır, bakın aklıma pek bir şey de gelmiyordu çünkü hatalı tek bir şey yapmamıştım.
Tek yaptığım her normal sevgilinin yaptığı şeylerdi. Sabah günaydın yazıyor, gece iyi geceler diliyordum. Geri kalan sürede de o yazmadıkça yazmıyordum çünkü okulu vardı ve gerçekten çok çalışıyordu derslerine.
Ama o kadar şeyin arasında bana gram zaman ayıramıyorsa ne yapabilirim ki ben de yani?
