Başarı!
Ceyda Abla'ya borcumu ödemek için kantine gittiğimde patronla biraz atıştık. Sene sonuna kadar çalışırım demişim de şimdi onu yüz üstü bırakıyormuşum. Oysa o beni kaç kez kovmaya kalkışmıştı. "İhtiyacım kalmadı ki abi, hem doğum da yaklaştı!" Hamileliğim onu bana en ağır işleri yaptırırken de pek ilgilendirmediği için bu laflara karnı toktu. Ceyda Abla ile helalleşip gideyim, onunla da uğraşmayım istedim. Derken içeri uzun zamandır bir araya gelmeyen grup girdi ve başında da Halil Efe vardı. Bir tabure çekti Ceyda Abla bana, "Ayakta kalma," dedi. Yine niye toplandılar diye bir telaş aldı her yanımı. Başlarını gömdüler yine masanın orta yerine fısır fısır. Parlak bile korkaklığı bırakmış da girmişti aralarına.
"Çok mu seviyorsun sen kız bunu?"
Ben onları öyle pür dikkat izlerken
