Bölüm 3
472 Kelimeler
-Mount Everest-
3 hafta önce…
“Delisin sen Alaz.”
“Sen de benim kadar delisin kızım, iş güzel yapabiliriz bence.”
“Fazla tehlikeli, olmaz.”
“Oo Sanem Hanım da korkabiliyormuş.”
Sanem umursamaz. İleride keşke diyeceği şeylere bir şey daha eklenir. Alaz gülümser. Sanem bir kez daha keşke der.
“Hadi be kızım kaç kişi abisiyle böyle konuşabiliyordur. Takılma espri yapıyorum.”
“Kaç kişi varmış?”
“Hah şöyle, 3 kişilermiş birlikte gitsek hallederiz.”
Alaz Sanem’in elini tutmuş, bir keşke daha.
“Biliyorum, biliyorum Sanem. Bitecek hepsi. Bitecek.”
/Sanem’ in düşünceleri/
3 yıl oldu. Bu…b-bu cinayetleri işliyoruz. Hayır, hayır hayır hayır hayır. Hayır. Yanlış, yanlış anlama. Biz, biz iyileri öldürmüyoruz. Hayır. Asla. Biz. Biz insan öldürmeyiz. Biz. Biz çocuk tecavüzcülerini, kadın katillerini, h-hayvan katillerini öldürürüz. Hayır. Evet, evet. Biz onlardan farklıyız tabi ki. Biz, dünyada yeri olmayanları kaldırırız. Biz iyiyiz. Evet. Neden kötü bir şey yapalım ki? Değil mi? A-alaz? Hayır. O benim yüzümden öldü. Artık, artık benim de ölmem lazım. Çünkü ben kötüyüm. Onu… onu kurtarabilirdim! Benim, hakkımda kötü düşünüyorsun. Değil mi? Ama hayır. Alaz. O, ben. Ben, ben, ben.
Kız delirmişçesine sandalyeden kalktı. Onun itmesiyle düştü ve büyük bir ses çıkardı. Kız ağlıyordu, umurunda değildi artık. Mutfağa koştu.
2 bildirim
054*******: Sanem dinle beni. Durman lazım. Bekle
054*******: Sakın. Sakın düşünme bile
Sanem: Kim olduğunu bile bilmiyorum madem beni önemsiyorsun. Çok komik, düşünmesi bile komik. Hayatımda değilsin bile seni görmedim bile tanımıyorum bile. Neden? Kimsin ki sen? Durdurabilir misin beni?
054*******: Sanem
Sanem: Ne? Söyle hadi?
054*******: Bu hayat sana ait bile değil anlıyor musun? İstediğin zaman ölemezsin.
Sanem: Ölüp ölemediğimi birazdan göreceğiz
054*******: numaralı kişi engellendi
Kız bir kutu ağrı kesici aldı. Bütün bunların son olması, uykularının kabuslarla bölünmemesini dileyerek sayamayacağı kadar ilacı içti. Kız düştü. Acı bedenini başka bir evrene taşırken gözlerini kapattı.
Düşündü, Alaz’ ı düşündü. Yaptıklarını ve cehennemi düşündü. O düşünürken bilinci gidip geldi. Sonra kapı açıldı. Sanem sonsuz uykuya merhaba dedi.
3 gün sonra…
“Neredeyim?”
“Hastane.”
1 bildirim
054*******: İyi misin?
Sanem: Sayende hayır
Sanem: Yaşamım benim olmadığı kadar senin de değil
054*******: Yanılıyorsun
Sanem: Beni kurtarmanı isteseydim beni kurtar derdim okuma yazman var mı?
054*******: Sadece yanlış düşünüyorsun
Sanem: Beni tanımıyorsun
054*******: Sandığından daha çok şey biliyorum
Sanem: Hayır ah hayır sadece zırvaladığının farkında mısın bay gizemli neler yaşadığımı aklının ucundan bile geçiremezsin. Yaşamayı hak etmiyorum. Ben. Ölmek. İstiyorum.
054*******: Sus
054*******: Yeter. Sus.
Sanem: Aaa şimdi de haklı taraf sen mi oldun
054********: Hiçbir şeyi dinlemiyorsun. Tek dediğin şey Alaz, Alaz, Alaz.
Görüldü
Sanem: Alaz’ ı nereden tanıyorsun sen
Görüldü
Sanem: cevap versene
Sanem: Ne oldu yine sustun? Bana söyleyeceğin şeyler var ama söylemiyorsun değil mi. Öyle kalsın. Yoluna git artık her kimsen. Bana da bir daha yazma.
054********: Sanem dur.
054********: Ben söz verdim.
054********: Alaz’ a söz verdim. Lütfen…
Bölüm Sonu~
- Yazar
