Üç gün! Tam üç gündür ikimiz de tek bir adım atmamıştık. Ne bir arama bir görüşme vardı!
Bu süreçte iyileşeceğime daha da kötü olmuştum. Kalbimin ağrısıyla normal hayatıma devam etmek çok güçtü ama yine de elimden geldiğince iyi olmak için çaba harcıyordum.
O günden sonra Nurşah teyzenin ısrarlarına bitirmek için Fırat'a kırıldığımı söyleyerek konuyu kapatmıştım. Kübra'nın görüşme isteklerini geri çevirmiştim. Sadece ben kalmıştım, kendimle baş başa kalan ben…
Dersim bittiğinde okuldan çıkmış, son üç gündür olduğu gibi kordon boyuna gelmiş, aylak aylak geziyordum.
Gözlerim ilerlerken o cafeye takıldı, Fırat'la oturduğumuz cafeye. İçimdeki hüzün ayaklarıma dolanarak beni o mekanın içine kadar getirince geri dönmedim. Kalbimi yakan anılarla bir kez daha üzüleceğimi bile bile içeri gir
