KAMER
Ertesi gün hastaneden taburcu olmuştum.Bütün gece Altay üstüme titremişti.Sürekli nefesimi kontrol etmişti.Bense rüyamı düşünüyordum.
Şimdide alfa Alpaguhan ve luna Asena ile görüşmeye gidiyorduk.Hem eş olayını ve törenden sonra bayılmamı ve rüyamı soracaktım.Rüyamda öğrendiklerimi eşimede anlatmıştım.O da sabah olduğu gibi,doktor çıkabilirsiniz dediği anda beni adeta uçurmuştu sürü evine.
Tabi kurduna dönüşerek ve ben de sırtında.Resmen daha da hızlıydı.Normalde 10 dakika sürecek yolu biz 2 dakikada gelmiştik.
Şaka gibi.Işınlamıştık sanki.
Sürü evine vardığımızda muhafızların kapıyı açmasıyla içeriye girdik.El ele salona doğru ilerlediğimizde,Alfa ve Luna bizi bekliyordu.
Altay bir işaret yaptı babasına ve anında,gizli bir bölmeye basmasıyla salonun kapalı olan kapısının üstünden bir kapı daha indi.Şaşkın bakışlarımla baktığımda,Altay 'tılsımlı' dedi.Yani dışardan bizi kimse duyamaz demekti.Meğer bu kapı kapandığında tılsımı odaya yayılıp bir nevi ses yalıtımı görevi görüyormuş.
Altay** Alfam,lunam, Kamer'in size anlatması gerekenler var** dedi.
Bende rüyamda gördüklerimi bir bir anlattım.Sonrasında alfa düşüncelere daldı.Ardından kitaplıktan bir kitap çıkardı ama onun içindede bir küçük kitap vardı.
Eğer bir şeyi saklamak istiyorsan onu göz önünde bulundurmalısın.Çünkü insanlar gözünün önündekini göremezler.Bu söz gerçekten doğruymuş.Kim bilir kaç defa o kitaplığı temizlemiştim.Ama hiç o kitabı farketmemiştim.
Alfa**Evet anlattıklarına bakarsak Kamer,sanırım bu sana ait ve bunu okuma zamanın geldi**dedi.
Uzattığı kitaba baktığımda, bunun bir günlük olduğunu anladım.Sonra anında zihnime bilgiler doldu.Teyzem Aysel kodlamış olacağını söylemişti.Demek doğruymuş.Çünkü elimdeki kitaba baktığımda,üstünde hem annemin hem babamın sürü amblemi vardı.Ve ben bu iki işareti hiç bir yerde görmediğime ve bilmediğime eminim.
**Bu iki sembol ailelerimin sürülerini ait.Kitaba dokunduğumda zihnimde hissettim.Aynı rüyamda teyzemin demesi gibi.Uyanınca sana bilgileri kodlamış olacağım demişti.Ve güçlerimizi ancak birlikteyken kullanabileceğiz.Dark benden ailemi aldı ve çok daha fazlasını almak için gelecek çalışmalıyız.Güçlerimizi bir an evvel bulmalıyız Altay** dedim.
Benim bu panik halimle ordan oraya koşturmamı, yanıma gelip,bana sarılarak engelledi eşim.Onun kolları bana dolandığı anda sakinleştim.Eş bağı muhteşem bir şeydi.Ya da ben zaten ona aşıktım, bu yüzden böyle oluyordu.Bilmiyorum ama gayet memnundum şuan.
**Eşim ne olur sakin ol!Daha kendine yeni geldin.Önce güçlenmen gerek.Merak etme ulakları gönderip bilgi toplattırıcam.Artık yalnız değilsin.Ben varım.Bana güven!!** dedi.
Ona güveniyordum.Ama aynı zamanda korkuyordumda.Çünkü bir umut alfa Alpaguhan, rüyamda gördüklerimi yalanlar sandım.Gerçek olmasına inanmak istemedim.Ailemin kim olduğunu öğrenmek istiyordum ama bu kadarını beklemiyordum.Helede şuan ki sürümü ve eşimi asla tehlikeye sokmak yada kaybetmek istemiyordum.Düşüncesi bile kötüydü.
Alfa'nın sesiyle toparlandık.
**Şimdi odanıza çekilip dinlenin!Malum yarın zor bir gün olacak antremanlara başlamalısınız.Düşman kapıda.Yarın güneş doğarken,ulakları ben gönderirim Altay. Sen şuan önceliğin eşin ve antremanın olsun.Güçlerinizi keşfedin.Umudumuz sizsiniz.Alfalık görevlerini dert etme** dedi.
Doğru ya Alfalığı devralmıştı aslında reşit olunca.Ama ben eşi çıkıp birde üstüne bayılınca, ki aslında kalp krizi geçirmişim, ani güç yüklenmesinden vücudum kaldırmamış.Yıllardır içimde uyuduğu için, gücüm birden çıkınca trafo patlaması gibi olmuş.Elektrik kesilirde birden gelince, aşırı güç yüklenir ya işte öyle.
Ay bu arada Alfa ne dedi.Odanızamı çekilin dedi.Ben Altay'ın odasında kalacaktım öyle ya.Artık hizmetçi değildim.Luna adayıydım.Hatta lunaydım.
Biz hangi ara odaya geldik.Hiç anlamadım.Ne kadar derinlere daldıysam artık.Neyse Altay şuan bir şeye niyetlenmez değil mi? Her şey çok ani oldu.Önce eş olayı.Sonra rüya ve ailem hakkında gerçekler.Düşmanın kapıda olması.Kafam kazan gibi.
Altay **Lütfen sakin ol! O kadar sesli düşünüyorsun ki,duyabiliyorum zihninden geçenleri** dedi.
Doğru ya eşler, telepati yoluyla,engelsiz bir şekilde düşünceleri duyabiliyordu birbirinin.Eyvah bütün her şeyi duymuştu.
Panikle geri geri adımladım.Ama bir yerde sert bir şeye tosladım ve düştüm.Meğer yatak kenarıymış.Düştüğüm yerde yatak.Kamer daha ne kadar utanç duruma düşebilirsinki?!
Altay**Korkma eşim.Bu gece sadece uyuyacağız.Bana alışana kadar seni bekliyeceğim**dedi.
Rahatlamıştım.
Altay gerçektende dediği gibi sadece bana sarılarak uyudu.Gerçekten buna ihtiyacım varmış.Teninde soluklandım.Kokusunda huzur buldum.Bakalım yarın bizi neler bekliyordu...