Ellerinde birer külah dondurma, evin bahçesinde oturuyorlardı. Zaman sanki geçmişle örtüşmüş de aralarını düzeltmiş gibi ikisi de fazlasıyla sakindi. Ateş’in gidişi, Ece’nin onu reddedişi yakalarından düşmüş; arkadaşça geçirdikleri günlerde içlerinde büyüyüp duran yoğun ve karışık duyguları yatışmıştı.
Ateş biliyordu ki aptallığı hayat felsefesi hâline getirmiş ve Ece’ye karşı çok bencilce davranmıştı. Aslında kalbinden kızı üzecek hiçbir şey geçirmemesine rağmen onu üzdüğünü artık çok iyi biliyordu. Gözlerinin derinlerinde gizlenmiş acısının sebebi Kenan değil, Ateş’ti. Durgunluğu, sessizliği, ağlayışları onun hataları yüzündendi. Ece’yi değiştiren esas sebep oydu.
Bu kadar kendinden emin olmak doğru muydu, bilmiyordu. Doğru olup olmadığını günü geldiğinde ona Ece gösterecekti. Eğer hak
