“İddiayı kaybetmek neyse de yanıldığımıza inanamıyorum, Efe’nin haklı çıkmasını bir tülü hazmedemiyorum. Böyle bir şey nasıl olabilir ki?”
Dilem hayretle kaşlarını çattı. İddia mı? Efe ona hiç böyle bir şey söylememişti. Neden bahsediyorlardı böyle?
“Gerçekten de bu çok sinir bozucu! Adam hiç tanımadığı biriyle bile evlenip mutlu olabileceğini iddia ediyor ve tutup bir kız kurusuyla dahi bunu başarıyor. Nasıl o haklı çıkabilir?”
Bu konuşan Anıl olmalıydı. Dilem farkında bile değildi ama elini hayretle dudaklarının üstüne bastırmıştı. Bedeni ani bir üşüme hissiyle titrerken boştaki elini de karnının üstüne yerleştirdi.
“Onu da geçtim, sanki iddiayı kabul eden o değilmiş gibi ödülden de vazgeçtiğini söyledi bana! Evliliklerinin bu kadar gerçek olması mümkün mü?”
Usulca bu korkunç sözler
