Efe eve döndüğünde Dilem içini saran heyecana hayret ederek adamın peşinden odalarına çıkmıştı. Zaten o bunu yapmasaydı bile Efe baş başa vakit geçirmeden onu kimseyle paylaşmazdı. Bu, onların rutiniydi. Eve döndüğünde ilk olarak Dilem’in elini sıkıca kavrayarak karısını odalarına çıkarır, onunla biraz sohbet edip duş alır, geri geldiğinde mis kokusuyla kadını mest ederek kucaklardı.
Bu kez gelişini öyle büyük bir telaşla beklemişti ki daha Efe onu tutup kendine çekemeden evvel peşine takılmıştı.
“Mehmet ile konuştum, yarım saate gelmiş olacaklar,” diyerek odaya girdiğinde bir yandan da kravatıyla boğuşuyordu.
Dilem uzanıp ona yardımcı olmaya karar verdiğinde Efe gülümseyerek karısının belini tuttu.
“Her şey hazır, merak etme. Arkadaşların istedikleri zaman gelebilir.”
Kravatı çıkarıp
