Efe uykusunun bölünmesinden gerçekten nefret ederdi. Bu yüzden bütün gün işlerini bitirip de kaldığı yerden uykuya devam edeceği anı beklemişti ama bir yetişkinin hayatı asla göründüğü kadar kolay değildi. İşe gitmeli, sosyalleşmeli ve hele de iki hafta içinde evlenmeyi planlıyorsa birçok hazırlıkla uğraşmalıydı. Bu yüzden tekrar uyumak için odasına döndüğünde neredeyse akşam olmuştu. En azından Efe için güneşin batmaya yönelişi akşamı niteliyordu. Zaten bugüne kadar uyumak için gece veya gündüz olmasını asla önemsememişti. Uykusu geldiyse zaman, mekân umurunda olmadan uyumak isterdi. Şimdi de gerçekten tek istediği birkaç saat uyumaktı. Sonra ne yapılması gerekiyorsa hepsini yapacaktı.
Ama yine planladığı gibi olmadı, daha yatağına bile yerleşmeden önce planı bozuldu. Odasının kapısı çal
