Ertesi sabah Efe Karaman uzun zamandır uyumadığı kadar güzel ve derin bir uykuya dalmış, tuhaf bir şekilde rüyasında Dilem’i görmüştü. Ne gördüğünü hatırlamıyordu ama rüya ona olumsuz bir his vermemişti. Onu mutsuz eden tam bu güzel rüyanın ortasında, uykusunun en güzel yerinde arkadaşlarının habersizce evine gelip baskın yaparcasına odasına girmesiydi.
Tek istediği biraz olsun uyumaktı. Günler ya da öğlenden sonraki saatler çuvala girmemişti ya? Bu acele niyeydi? Neden son zamanlarda bu kadar tuhaf davranmaya başlamıştı bu adamlar?
“Kalk bakalım damat bey!” diye bağırdı odaya en önde giren Mehmet.
Efe güçlükle araladığı gözlerini devirdikten sonra doğrulup sırtını yatağın başlığına yasladı. Huysuz bakışlarını arkadaşlarının üzerinde gezdirdi. Bu evlilik meselesini gerçekten çok abartmı
