Sabah uyandığımda içimde hem bir heyecan hem de bir gerginlik vardı. Niğde’de yeni bir hayata başlamıştım ve bu benim için büyük bir adım olacaktı. Pencereden dışarı bakınca gökyüzünün mavi olduğunu ve güneşin ışıklarının odama dolduğunu gördüm. Kahvaltı için, hızla bir şeyler hazırlamaya başladım. Bu sabah, yurt hayatımın ilk sabahıydı ve her şeyin nasıl geçeceğini düşünerek biraz endişeleniyordum. Kahvaltımı yaptıktan sonra odamı toparlamaya başladım. Eşyalarımı yerleştirirken, bir yandan oda arkadaşımın kim olacağını merak ediyordum. Tam o sırada kapı çaldı ve heyecanla kapıyı açtım. Karşıma Zeynep çıktı. “Merhaba, ben Zeynep,” dedi gülümseyerek.
“Merhaba, ben de Eylü. Hoş geldin!” dedim. Zeynep, içeri girip etrafı inceledikten sonra hemen yanımda oturdu. Uzun , dalgalı saçları ve sami
