Dergideki ilk köşe yazım çıktıktan sonra hayat biraz daha değişti. Yurttan sınıfa yürürken insanlar artık sadece “merhaba” demiyor, kimileri doğrudan yazımı soruyordu. “O cümleyi tam da benim hissettiğim gibi yazmışsın,” diyenler bile oldu. Bu yeni ilgi beni hem heyecanlandırıyor hem de biraz ürkütüyordu. Ama asıl değişim, editörün bir sabah attığı maille başladı.
Konu: İlk mektubun geldi.
Merhaba Eylül,
Bu sabah senin köşene özel ilk öğrenci mektubu geldi. Okumadan önce bir uyarı: Bazı bölümleri seni etkileyebilir. Ama bence bu mektuba vereceğin yanıt, senin kaleminin ne kadar güçlü olduğunu gösterecek. Sevgiler, Melis.
Kalbim pır pır ederek dosyayı açtım. Mektup şöyle başlıyordu:
“Merhaba Eylül,
Ben bu okula bu sene geldim. Kimseyi tanımadan. Ailemden uzakta kalmak beni çok yordu.
