O gün derslerden sonra yurda dönmek yerine kampüsün kütüphane kısmındaki bahçeye geçtim. Hava serindi ama güneş vardı; hani insanın içine iyi gelen cinsten. Çantamdan defterimi çıkardım, kalemimi aldım. Yazmak istiyordum. İçimde biriken her şeyi, o sabahki mesajları, sınıftaki bakışları, hocanın sözlerini… hepsi içimde bir heyecan olarak kıpırdanıyordu.
Tam kalemi deftere dokundurmuştum ki telefonum titredi. Mesaj Zeynep’tendi: “Dergi editörü seninle birebir görüşmek istiyor. Bugün saat 5’te boş musun?”
Bir an duraksadım. Kalbim sıkıştı. Heyecan ve korku aynı anda. Yazılarımı paylaşmak başka bir şeydi, ama bu… daha profesyonel, daha görünür bir şeydi. Derin bir nefes aldım, “Tamam” yazdım ve kalktım.
Toplantı küçük bir odadaydı, duvarları kitap doluydu. Editör genç bir kadındı, adının M
