Ertesi sabah gözlerimi açtığımda dün gece yaşadığımız o sıcak anlar aklımdaydı. Can’ın abim ve yengemle kurduğu o güzel uyumu düşündükçe içimi tarifsiz bir mutluluk kaplıyordu. Sabah kahvaltısında ailemle bu buluşmayı paylaştım; annem Fethiye ve babam Ümit de Can hakkında merakla sorular sordular. Her iki tarafın da birbirine olan ilgisi ve saygısı, onların gözünde de Can’ın güvenilir ve sevgi dolu bir insan olduğunu hissettirdi.
O gün Can’la biraz Adana’yı gezmeye karar verdik. Çocukluğumun geçtiği sokaklarda el ele yürümek, Can’a bu şehre dair anılarımı anlatmak çok keyifliydi. Can, her anlattığımı dikkatle dinleyip sanki o anları yeniden yaşıyormuş gibi heyecanlanıyor, bazen espriler yaparak bana çocukluğumun saf ve masum günlerini hatırlatıyordu.
Öğle saatlerinde eski arkadaşlarımdan
