* * * * * ŞU AN * * * * *
'' ... uyan artık. Hadi kalk, bir şeyler yemen gerek. Hadi, sadece biri iki lokma. '' Kulağıma dolan sesle gözlerimi aralamaya çalıştım ama o kadar zor ve imkansız gibi gelmişti ki bir an, vazgeçmek istemiştim bu çabadan. Göz kapaklarımın üzerinde tonlarca yük varmış gibiydi, bir türlü açamıyordum. Başımda hafif bir ağrı vardı ve ağzım kurumuştu. Çok susamıştım. Ne zamandır bu haldeydim hiçbir şey bilmiyordum ama tüm algılarım şu an tek bir şeye odaklanmıştı. Acilen su içmem lazımdı. Gözlerimi aralamam ile kapatmam bir olmuştu. Hiçbir şey görememiştim ama canım acımıştı aydınlık yüzünden. Hissettiğim kadar aydınlık da olmayabilirdi ama gözlerim acımıştı. Ne kadar zamandır uyuyordum ki? Tekrar ve yavaşça gözlerimi aralarken beni neyin karşılayacağını merak ediyor
